“oude” voorzitter

 

Wie wil er meer of minder tennis!!!

Meer, meer, meer, meer zou ik zeggen. Zeker met het mooie weer in aantocht wordt het hopelijk weer lekker druk op ons tennispark. Daar mag ik dan na vijf jaar aantreden als lid en niet meer als voorzitter. Zoals bekend staat in de statuten dat het verplicht is om van de voorzitter te verliezen maar vanaf nu ben ik weer op mijn beperkte tenniskwaliteiten aangewezen. Overigens is mij wel gebleken dat niemand de statuten goed leest of in elk geval er zich niets van aantrekt!

Mij is vaak gevraagd of het leuk is om voorzitter te zijn van een tennisvereniging. Het antwoord is kort en simpel: ja. Waarom dat leuk is? Omdat het spelletje door jong en oud gespeeld kan worden, het er meestal erg sportief aan toe gaat en er altijd een leuke sfeer hangt op het park. En daar mag je dan voorzitter van zijn, samen met een team fanatiekelingen (bestuur genaamd) die ook een deel van hun vrije tijd ter beschikking willen stellen voor de club. We hebben destijds een plan gemaakt en alles in het werk gesteld om dit te laten slagen. Vaak tegen de stroom in zoals een teruglopende belangstelling voor onze sport. Ondertussen zijn we een “compacte vereniging” die op zoek is hoe de komende jaren het beste kunnen worden ingevuld. Iedereen heeft zo zijn eigen voorkeuren en krijgt de gelegenheid om de toekomst mee te bepalen. Ik kan alleen maar iedereen oproepen dit proces mee te maken zodat je er ook echt een mening over hebt als het zover is. Zowel tijdens mijn huidige rol als in de afgelopen vijf jaar heb ik altijd gezegd: de club is van de leden en niet van het bestuur. Dus in dankbaarheid heb ik tijdens de ALV de piketpaal in ontvangst mogen nemen om gelijktijdig het stokje aan Bram over te dragen. Ik wens het bestuur veel plezier en succes toe en alle leden veel tennisgenot. Ik zal nog regelmatig terugdenken aan de plezierige samenwerking met het bestuur, de commissies, de mannen van de Heiberg, de collega voorzitters uit Veldhoven, de gemeente, KNLTB en iedereen die ik nu vergeten ben! Tot ziens op de tennisbaan, ik lust jullie rauw!

Groet,

Frank Coppens